#5 Wat Creation voor mij betekende
Toen deze vraag mij werd voorgelegd kwam er direct 1 woord in mij omhoog; Alles! Ik ben ervan overtuigd dat wanneer er niet zo adequaat, zorgvuldig en goed gehandeld was, mijn zoon een hele slechte start had gemaakt.
20 jaar was ik, toen ik ongepland zwanger raakte. Mijn eigen moeder beviel 6 weken te vroeg van mij en was 21 jaar toen ze mij kreeg. Daarom had ik toch altijd al wel het beeld voor ogen dat ik ook een jonge moeder zou worden. Het kostte me daarom niet zo veel moeite om te stoppen met roken en aan het idee te wennen. Gelukkig supporte mijn vriend me heel goed en woonden we al bijna 2 jaar samen.
De eerste paar maanden stonden voor mij in het teken van wennen aan mijn veranderende lichaam. De klachten en de extreme vermoeidheid die daarbij kwamen kijken vond ik intens. Ik merkte wel in de loop van de maanden, dat mijn vertrouwen iets toenam in mijn baby. Maar ik voelde ook intuïtief aan dat ik voorzichtig moest zijn, ik voelde me op mijn hoede. Dat maakte me juist wel gemotiveerd om mezelf te verdiepen in de bevalling. Ik las alles wat ik hierover kon vinden en liet me ook adviseren door mijn verloskundigen.
Vanaf 25 weken kreeg ik erge rugklachten. Mijn werk speelde daarin wel een grote rol en dus werden er aanpassingen gedaan om dat beter vol te houden. Gelukkig had ik een prettige fysio die ook goed meedacht en met oefeningen en aanpassingen bleef het stabiel.
Bij 29 weken kwam ik op controle om over de bevalling te praten. We bespraken mijn wensen over bevalhoudingen, foto’s maken, hoe ik de weeën wilde gaan opvangen en mijn behoefte aan rust en duidelijkheid. Het was een fijn gesprek. Ik kon alleen niet vermoeden dat de bevalling na iets meer dan een week al zou zijn…
Bij 30 weken en 4 dagen belde ik in de nacht mijn verloskundige. Zij schreef uiteindelijk het volgende verslag.
01.55 Belt, is op de wc, heeft vochtverlies. Ongecontroleerd, grote plens, wat troebel met vlokjes, blijft ook komen. Kan wat opvangen. Ik kom eraan.
02.05 Partner belt of ik er al bijna ben, vrouw is een beetje in paniek. Ik ben in de straat.
02.10 Ik ben er. Is nog op de wc, geeft aan buikpijn te krijgen, als krampen. Gelijk op bed geholpen. Baarmoeder spant aan, verdenking nu weeën activiteit. Kindje ligt in hoofdligging, rug links, cortonen 120-130. Direct verplaatsen naar het ziekenhuis en bellen met arts ass. We kunnen komen.
02.25 in de auto.
02.28 in de auto de arts nogmaals gebeld dat contracties hier doorzetten; ‘Ga klaarstaan en bereid je voor op een vlotte bevalling.’ De arts vraagt of ik denk dat ze de gynaecoloog al moet bellen; ja! We zijn er met 7-8 minuten.
Bij arrive ziekenhuis vrouw in de rolstoel omhoog gebracht, partner is achter mij aangereden en is er ook.
02.40 Arrive verloskamer, heeft volledige ontsluiting, hartslag moeizaam te vinden. Infuus+ Na 5 minuutjes start persen.
02.57 Zoon geboren! Maakt een super start, huilt door, opvang kinderteam wordt gedaan.
Om 4.30 wordt zoon overgebracht naar het Radboud in Nijmegen, vanwege de zwangerschapsduur. In het ziekenhuis in Ede zijn er voorzieningen voor te vroeg geboren kindjes vanaf 32 weken. Het gebeurt dus zelden dat er kinderen bij deze termijn worden geboren in Ede. Gelukkig was mijn verloskundige dit uur bij mij en was ze snel en doortastend om te zorgen dat onze zoon toch onder de best mogelijke omstandigheden werd geboren.
De tijd die volgde was op zijn zachts gezegd turbulent. Daarom was het zo fijn om regelmatig even te bellen met Creation en het was heel leuk om 2 weken na de geboorte van onze zoon, af te spreken op de kinderafdeling in Ede. Hij deed het zo goed, dat we daar naartoe konden verhuizen vanaf zijn 32 weken. Er volgde helaas nog wel opnames in het Radboud vanwege zijn gezondheid, maar na 3 maanden waren we eindelijk thuis en konden we ons dagelijks leven rustig aan weer opstarten. Een paar maanden na mijn bevalling bleek dat er sprake was van een ontsteking in de placenta. Dit is waarschijnlijk een reden geweest voor de vroege bevalling.
Ik had nooit kunnen denken dat dit mijn verhaal zou worden. En het klinkt misschien heel vreemd, ergens had ik het ook wel gedacht. Dat is zo dubbel en zo apart om te ervaren. Er was altijd een beetje angst voor en toen ik zelf in de gaten had dat ik echt aan het bevallen was, voelde dat ook gelijk een soort logisch. Het ergste vind ik uiteindelijk dat ik niet langer voor mijn zoon hebben kunnen zorgen en dat hij niet langer veilig en warm in mijn buik kon groeien, maar dat hij dat allemaal zelf moest gaan doen. Het was een heftige periode in mijn leven en het heeft de start van mijn moederschap erg gekleurd, maar ik ben wel heel erg dankbaar en blij dat ik bij Creation de zorg heb ontvangen, die precies goed was! Daar zal ik ze altijd dankbaar voor blijven!
Dit is het 5e verhaal van de serie 20 verhalen over 20 jaar Creation. Dit verhaal is om privacy redenen anoniem gehouden. Allereerst nemen we jullie als lezers mee naar onze geschiedenis. Hoe de praktijk klein startte en een steeds groter groeiend bedrijf is geworden. Van de 1e baby die geboren werd in 2007 tot aan de baby’s van deze tijd. Wil je reageren of ons feliciteren? Dat kan via onze jubileumpagina onder ‘feliciteer ons’. Leuk!
Terug naar overzicht