#3 Een gezin geboren

In oktober 2010 startte ik bij Creation verloskundigen. Hoewel we nooit bewust spraken over het feit dat ik geen reformatorische achtergrond heb, bracht mijn komst wel een extra dimensie met zich mee als het gaat over onze praktijkidentiteit. Omdat wij alle 3 achter onze missie en visie stonden, was dit de basis van waaruit wij met 3 verloskundigen de praktijk verder vormgaven. Al gauw kwam Lydia daar ook bij en werd onze uitstraling nog diverser.

Toen ik ongeveer een jaar bij Creation werkte, had ik een interessant gesprek met een cliënte. Ze vertelde dat ze via via had vernomen dat onze praktijk bestond en dat ze in eerste instantie dacht dat de praktijk alleen voor christelijke mensen was. Toch koos ze voor ons na het lezen van onze visie en missie. Ze vond het mooi hoe we vanuit onze principes, vertaalslag maken naar hoe we werken. ‘En wat vind je daar mooi aan?’ Vroeg ik haar. Ze noemde respect, eerlijkheid over onze identiteit en uiteindelijk de liefde voor ons werk en de medemens. Wat een grote woorden, maar wat een complimenten.

Een vrouw uit Polen meldde zich niet veel later aan. Vanwege omstandigheden woonde ze op een camping in een klein chalet. De zwangerschap verliep voorspoedig. Wel informeerde ze al bij de aanmelding of we een badbevalling wilden begeleiden? Ze wilde haar zwangerschap en baring holistisch benaderen. Ze geloofde in de kracht van edelstenen, energiestromen en ging in de zwangerschap ook voor voetzoolreflex massages en moxa therapie. Dit was ruim 15 jaar geleden nog niet zo gangbaar en we moesten dus met elkaar nadenken over haar verzoek over de badbevalling. Want sja… hoe pak je dat aan? En wat doen we dan bij Creation? We bijten ons erin vast. Er werd een bijscholing georganiseerd op de praktijk over baringshoudingen. Daar kwam de badbevalling uitgebreid aan bod en werden we enthousiast en ook meer bekend met de principes. We zien er zeker voordelen van in, hoewel er ook aandachtspunten zijn op praktisch en medisch vlak. (Ben je hier nieuwsgierig naar? Check dan onze folder ‘badbevalling’ in de bibliotheek). Op een koude winterochtend, een paar dagen na de uitgerekende datum, belde haar partner rond een uur of 5 met gebroken vliezen en helder vruchtwater. Prachtig!

Ik hoef niet te vragen of er ook weeën zijn, want ik hoor een vrouw kermen op de achtergrond. Tot mijn verrassing ligt er een dik pak sneeuw buiten, het is ijzig koud en daarom arriveer ik wat later dan gedacht op de camping in hun warme stacaravan. 4 centimeter ontsluiting. Een goed moment om het bad in te gaan. Niet veel later besluit ik kraamzorg te bellen, ook vanwege de weersomstandigheden. Het is om meerdere redenen fijn als er extra handen zijn. De meest nuchtere kraamverzorgster die ik ken stapt binnen. Dat is even slikken voor mij, is dit een goede match…? We gaan het zien. Na nog een uur is mijn barende vrouw helemaal klaar met het bad. Het is te zacht, het is te warm en ze heeft behoefte aan aarden, aan gronden en dus komt ze op de bank. Die staat natuurlijk niet op klossen en echt handig is het niet voor ons er omheen, maar voor mijn barende werkt het fantastisch. Tussen de kussens, op een plaid (en op een matje uit het kraampakket) wordt op het droge na een minuut of 40 persen, een prachtig klein meisje geboren. Een heus winterkind. Ik schrijf in mijn bevallingsverslag; De ouders zijn vol van haar. Wat een geluk! De vader zei na afloop; onze beide werelden kwamen rondom deze bevalling prachtig samen. 2 werelden ontmoetten elkaar. Ze waren dankbaar dat we mee konden bewegen in hun wensen en hun overtuigingen respecteerden.

Ik moet ook denken aan het begeleiden van een Turkse vrouw, die erg angstig was voor de baring. Het ontsluiten ging super goed, het was hard werken voor een ochtend, de middag en ook de avond in. Rond middernacht was het eindelijk zover, volledige ontsluiting en groen licht voor de laatste fase! Als je dan na een anderhalf persen en een vaccuumbevalling eindelijk bent bevallen en je man vervolgens bij de 2^e baring niet aanwezig wil zijn, omdat het voor hem zo’n heftige ervaring, is dat wel jammer. Ook was het lastig om oppas te vinden, dus we besloten bij de 2^e bevalling dat hij zijn dochter meenam en dat ik hem via berichtjes op de hoogte zou houden van de voortgang op de verloskamer. Hij wachtte in de familiekamer en zo nu en dan stuurde ik een berichtje. De vliezen zijn gebroken! En een uurtje later; de weeën worden pittig, nog een uurtje later, er is persdrang. Dit keer was het wat minder lang ploeteren voor de moeder en al vlot kwam er een gezonde zoon ter wereld. Ik haalde papa en grote zus uit de familiekamer en er werd liefdevol kennis gemaakt. Ik sloot de deur achter mij en trok mij terug. Groot was ons beider geluk, toen ze een paar jaar later rond middernacht weer belde met weeën terwijl ik weer dienst had. Geen gebroken vliezen dit keer, dus dat was nieuw. Het duurde alsnog wel de gehele nacht, maar bij het ochtendgloren werd er weer een zoon geboren. Op de nacontrole sprak ze de woorden: ‘Je hebt in de afgelopen 7 jaar niet alleen mijn kinderen geboren zien worden, maar mijn hele gezin.’ Dat vond ik zo mooi en laat ook zien, dat het niet zomaar losse gebeurtenissen zijn, maar dat het met elkaar in verbinding staat, wat we doen en kunnen betekenen.

Vanaf de begintijd hebben we niet onder stoelen of banken gestoken dat we werken vanuit Psalm 139:15 In de statenvertaling lees je: “Mijn gebeente was niet verholen voor U, toen ik in het verborgene gemaakt werd, en aaneengeweven werd in de laagste plaatsen der aarde.” In de bijbel in gewone taal lees je: “U wist al hoe ik eruitzag toen ik werd gemaakt. Toen ik langzaam vorm kreeg diep in de buik van mijn moeder, was dat geheim niet voor u verborgen.’ Deze zinnen vormen de basis voor onze verwondering over nieuw leven. Dat was er 20 jaar geleden en dat is er in 2026 nog steeds. Een wonder verdient aandacht en tijd, daarom werken we kleinschalig, met 2 verloskundigen per zwangere. Dat is het vertrekpunt van waaruit wij de zorg willen vormgeven. Ondertussen zorgen we voor een mooie dwarsdoorsnede van de populatie in en rondom Veenendaal. Werp een blik op het geboortekaartjesbord en je ziet de diversiteit!

Dit is het 3^e verhaal van de serie 20 verhalen over 20 jaar Creation. Allereerst nemen we jullie als lezers mee naar onze geschiedenis. Hoe de praktijk klein startte en een steeds groter groeiend bedrijf is geworden. Van de 1^e baby die geboren werd in 2007 tot aan de baby’s van deze tijd. Wil je reageren of ons feliciteren? Dat kan via onze jubileumpagina onder ‘feliciteer ons’. Leuk!

Terug naar overzicht