#13 Wat werken bij Creation anders maakt
Ik voelde mij in 1 nacht verloskundige, moeder, zus. Soms zijn er van die momenten dat alles in elkaar overloopt. 03.00 ’s nachts, de telefoon gaat. Er zijn gebroken vliezen, helder water, ook een wat zere buik, ik kom eraan! Ik ga onderweg naar Ouafa, een alleenstaande vrouw en er is een 2e kindje op komst. Voor haar oudste kindje is er oppas geregeld via een vrijwilligersnetwerk. Ik doe bij haar thuis gauw controles en kom tot de conclusie dat deze baby inderdaad lijkt te gaan komen deze nacht. We kunnen naar het ziekenhuis.
Als ik de dienstdoende dokter spreek vraagt hij; ‘Wat ga je eerst doen? Een kind naar de oppas brengen? Maar dat is toch helemaal niet jouw taak?’ Nee, klopt! Maar zo zijn er van die situaties, die we niet dagelijks hebben, waar ik een keuze kan maken. Ik ben zo dankbaar voor een vak, waarin ik kan besluiten buiten de gebaande paden te treden en de regie heb om dingen te doen die misschien niet normaal zijn, maar wel belangrijk!
Dus voordat we naar Ede gaan, eerst mama, kind en buggy in de auto om langs de oppas te rijden. En dat dus midden in de nacht, terwijl bijna alles in rust is. Het voelt bijzonder!
Een klein uurtje later arriveren we in het ziekenhuis, een sterke mama, een lieve verpleegkundige, een student, kortom we zijn een vrouwenpower team! En wat gaan we deze baby welkom heten met elkaar! Een prachtig jongetje wordt geboren. Volgens cultureel gebruik, mag ik dit kind de eerste zoetigheid geven, voor geluk en wijsheid, of ik dat wil doen, vraagt de mama? Absoluut! Ik denk dat dit in al die 16 mooie jaren, de eerste keer is geweest dat ik een kleine baby van 2 uur oud, een klein likje aardbeienjam heb gegeven!
Mijn taak zit er op, gezonde moeder, gezond kind. Ik zou naar huis kunnen gaan, even bijkomen en weer verder de dag in met mijn visites en spreekuur. Maar hoe komt deze mama thuis? Met de taxi? Nee toch! Ook hierin kunnen we ons allemaal voorstellen hoe akelig dat zou zijn, net bevallen en dan in een taxi met je kersverse baby? Ik help deze mama met inpakken en samen vertrekken we richting haar huis. Een verhaal om nooit te vergeten, dat zijn er vele, maar deze blijft ook zeker in mijn gedachten en in mijn hart achter.
Verloskundige, moeder, zus, ik nam deze rol op mij, omdat deze mama dat zo ontzettend verdient! En ik glimlach, wat een vak, wat een bestaan! Het is prachtig!
Dit is het 13e verhaal van de serie 20 verhalen over 20 jaar Creation. Deze categorie gaat over de alledaagse praktijk. Dit zijn de verhalen die aan de orde van de dag zijn en een inkijkje geven in ons bestaan. Zo hopen we je een goed beeld te geven over het vak en hoe het ook weerslag heeft op onze privé levens. Ondanks al het geregeld en de drukte, genieten we van ons werk en staan we elke dag klaar voor onze cliënten!
Terug naar overzicht