#1 Dit is een verhaal over ontwikkeling, samenwerken, vrouwenkracht, ontzag, naastenliefde en passie
Dit is een verhaal over ontwikkeling, samenwerken, vrouwenkracht, ontzag, naastenliefde en passie. Het is een succesverhaal, maar kent ook rafelige randen. Het is een verhaal met invloed op vele mensenlevens. Lezen jullie mee de komende maanden? Het kan natuurlijk niet anders dan dat we beginnen met vertellen hoe onze verloskundigenpraktijk het licht zag…
In het jaar 2000 startte Rosanne Janssen aan de SROV haar opleiding tot verloskundige. In 2002 volgde Lieneke van Hengel ditzelfde spoor. Rosanne had een pand in haar bezit op Rotterdam-Zuid en runde een huishouden met een paar andere dames, die allemaal een link hadden met de verloskunde. Rosanne studeerde in 2004 af en was in de weekenden werkzaam als verloskundige bij een grote stadspraktijk in Barneveld. Ze studeerde geneeskunde in Rotterdam in die tijd.
In augustus 2004, als Lieneke begint aan haar 3e opleidingsjaar aan de SROV, worden Rosanne en Lieneke huisgenoten en vriendinnen. Tijdens een stage in 2006 belt Lieneke met Rosanne. Gewoon om even bij te kletsen. Hoe het gaat met de eindstage en of er nog reacties zijn gekomen op alle sollicitaties die verzonden zijn. Veel respons op open sollicitaties kwam er niet en zo kwam het dat Lieneke tegen Rosanne zei: ‘ik ga niet door het hele land zwerven, dan start ik nog liever zelf een praktijk’. ‘Als je dát doet, dan help ik je opstarten’ was Rosanne’s reactie. Na afloop van de stage zaten Rosanne en Lieneke al snel een avond in pyjama, met een kop thee erbij, aan Rosanne’s halfronde bureau. Hoe haalbaar is het idee van een eigen praktijk starten? Dat was vraag die op dat bureau kwam te liggen…
Lieneke vertelt: ‘2006 was het jaar waarin verloskundigen zich vrij mochten gaan vestigen. Dat betekende dus dat het kon, maar waar? We pakten de kaart erbij. Ergens in lijn met Rotterdam – Gouda – Veenendaal – Apeldoorn. Onze woonplaatsen, en die van onze aanstaande echtgenoten. Onze pen zakte naar: Veenendaal, nog maar 1 praktijk aldaar. We bekeken de CBS cijfers, en concludeerden dat er op basis van het grote geboortecijfer en de aanstaande bouw van Veenendaal-Oost best een plekje voor ons zou zijn in Veenendaal. Een naam bedachten we ook op die eerste, officiële vergadering. Onze praktijk werd: Creation Verloskundigen!
Met nadruk kwam de vraag naar voren: Wie willen we als verloskundigen zijn? En hoe presenteren we onszelf? Daar dachten we samen over na en vonden we elkaar ook in. Want je kunt huisgenoten zijn en het reuzefijn hebben met elkaar, maar om samen een bedrijf te starten, zijn er ook 2 eensgezinde vrouwen en 2 paar sterke schouders nodig. We vonden elkaar in het diepe respect voor de Schepper van het leven. Dat vonden we verwoord in Psalm 139:13-16. In de vaste overtuiging dat wij onze verloskundige zorg mogen geven, maar dat de hand van de Schepper het leven in Zijn hand heeft en wij een schakeltje zijn in de zorg voor dat leven. Vanuit deze gedachten wilden we de zwangere en haar partner omringen en vanuit respect en verwondering voor en over het nieuwe leven, de zorg verlenen. Dat betekent logischerwijs dat je afstemt op wat de client nodig heeft. Dat vloeit eruit voort en is daarmee niet meer zozeer een keuze, maar een gevolg van de visie op het menselijk leven. Op het ontstaan van menselijk leven, dat ook.
Gaandeweg werden eerste gedachtes omgezet in een bedrijfsplan, want dat was nodig voor het afsluiten van de contracten met de zorgverzekeraars. We sloten een medisch krediet af bij de ABN AMRO om het pr-materiaal en de website te kunnen bekostigen. Gelukkig konden we rekenen op fantastische support van onze echtgenoten. De een had verstand van PR, de ander van financiën en contracten en beide in diverse aspecten van bedrijfsvoering. We planden een afspraak met de collega’s in Veenendaal in, om hen in te lichten over ons voornemen. We regelden alle contracten, een spreekuurlocatie werd gevonden aan de Kerkewijk 45 in een oud herenhuis. Apetrots waren we op dat mooie eerste plekje. Naar de oefenruimte van de Mensendiecktherapeuten sleepten we onze hele verloskundige inventaris mee. Het was me een gezeul in die begintijd. Intakepakketten werden meegenomen van Lieneke’s zolderkamer in de Klomp. 1 november 2006 startten we met de praktijk, 3 november hielden we een openingsbijeenkomst voor familie en belangstellenden in Restaurant de Maes. En hoe trots waren we, 25 oktober kwam de eerste aanmelding binnen.
Maar behalve de mooie prille groene kleur van onze praktijk, symbool voor het nieuwe leven, waren er ook donkere tonen in die eerste tijd. Onze komst werd niet met gejuich begroet in de regio. Er was nog geen sprake geweest van een nieuwe vrijgevestigde verloskundigen praktijk in de regio Gelderse Vallei. We voerden gesprekken met een eerstelijns ondersteuningsorganisatie, die probeerde om de gespannen verhoudingen in werkbare proporties te krijgen. Wij hadden daarbij altijd als uitgangspunt: we doen iets wat juridisch bestaansrecht heeft en door de overheid gestimuleerd wordt. Daarnaast hebben we geen andere bedoelingen dan om de cliënten van kwalitatief goede en hoogstaande zorg te voorzien. Openheid en betrouwbaarheid waren de drijvers van onze externe samenwerking. En nu zie ik in, dit waren ook de drijvers van onze interne samenwerking. Alles werd gedeeld en besproken. Zaken die in de praktijk én in onze prive-levens passeerden. We waren tenslotte ook vriendinnen.
Creation verloskundigen is nog altijd een werkplaats waar de verloskundigen betrokken zijn in elkaars privé-levens. De avonden in pyjama kennen we nog steeds en blijven een wezenlijk onderdeel van onze werkcultuur. Ieder jaar, vaste prik, gaan wij 2 nachten op teambuilding om deze bijzondere traditie in ere te houden. Het kleine zaadje van het prille begin, werd een stekje en met veel zorg, liefde, inzet en zegen zou dit plantje uitgroeien tot een grote, prachtig bloeiende en groeiende boom met grote takken vol bloesem, kleur en vrucht. Duizenden ‘Creationkinderen’ zouden geboren gaan worden in een praktijk waar tijd en aandacht voor de mensen normaal zou zijn, verwondering zou heersen over nieuw leven en waar zorg op maat geleverd zou worden!
Terug naar overzicht